NOSTRADAMUS, ASTROLOGIE EN DE BIJBEL
ONDERZOEKSRESULTATEN
Voorspellingssystemen
- T.W.M. van Berkel -

English version

Sommige onderzoekers zijn van mening dat de astrologische aanwijzingen in de kwatrijnen betekenen dat Nostradamus planeetposities heeft berekend zoals die zich voordoen tijdens de looptijd (1555-3797).[1] Deze opvatting betekent dat men het mogelijk acht dat in de 16e eeuw voor een periode van 2242 jaar de posities per 24 uur van de planeten en de Caput Draconis konden worden berekend. Dit komt neer op een totaal van meer dan 6 miljoen ingewikkelde berekeningen, een onuitvoerbaar werk.
In het onderzoek dat ten grondslag ligt aan Nostradamus, astrologie en de Bijbel is op grond van bovenstaand fragment uit de brief aan Henri II geconcludeerd dat Nostradamus werkte met een progressiesysteem, een astrologische voorspellingssleutel waarbij de beweging van een astrologische factor wordt omgerekend in tijd, om zo vervullingdata te berekenen.
In het onderzoek is op grond van kwatrijn 01-48 verondersteld dat de planeetposities zoals die in de kwatrijnen staan, zich hebben voorgedaan tijdens het leven van Nostradamus (1503-1566). In de eerste regel verwijst hij naar twintig jaar van zijn leven. Dit kan worden uitgelegd als een verwijzing naar het krijgen van visioenen gedurende een periode van (minstens) twintig jaar.
Nostradamus doet voorspellingen in de kwatrijnen en de brieven aan César en Henri II. Het onderzoek heeft uitgewezen dat hij twee voorspellingssystemen heeft gebruikt. In het hiernavolgende worden de fragmenten in de brieven besproken die met deze systemen verband houden.

Noten

1. Onder andere Christian Wöllner in Das mysterium des Nostradamus (1926, Leipzig). Een aantal van zijn onderzoeksresultaten staan in Leoni's NOstradamus And His Prophecies.Het boek is vrijwel integraal opgenomen in Amadou's L'astrologie de Nostradamus - dossier. [tekst]

Het CD4-systeem: voorspellingen in de kwatrijnen 

De "laatste verbranding" duidt op een samenstand van een planeet (de Maan uitgezonderd) met de Zon. Deze verbranding doet zich voor in het teken Vissen, het laatste teken van de Dierenriem. Het betekent dat de Zon, na de conjunctie met een planeet in Vissen, in dat teken geen conjuncties meer maakt. Verder geldt dat Mars ook in Vissen staat, logischerwijs achter de Zon.
Deze situatie heeft zich voorgedaan op 27 februari 1554. Op die datum stond Mars op 15:38:00 Vissen. De Zon stond conjunct Saturnus op 18:50:37 Vissen. Daarna volgden er geen conjuncties meer van de Zon met een planeet in Vissen, ook niet met de Maan of de Caput of Cauda Draconis.

De "laatste verbranding" is eveneens een andere verwoording van de "tweede dood", die zich voltrekt bij het Laatste Oordeel. Na het Laatste Oordeel komen er een nieuwe hemel en een nieuwe aarde en is er geen vuurdood meer.
Nostradamus verwijst in dit fragment naar 25 april 3827, de einddatum van het achtste millennium, én naar 27 februari 1554, de einddatum van de periode waarin hij visioenen kreeg. Dit wijst op een "progressiesysteem".
Volgens kwatrijn 01-48 heeft Nostradamus minstens 20 jaar lang visioenen gekregen. Inventarisatie van de posities van Saturnus in de diverse kwatrijnen leverde op dat er een periode van minstens 26 jaar in het geding moest zijn.

Nostradamus verwijst niet naar de begindatum van deze periode. In het onderzoek is de begindatum berekend op basis van extrapolatie van de beweging van de Caput Draconis. De begindatum is vastgesteld op 16 oktober 1524. 
De Caput Draconis is de factor waarmee vervullingdata worden berekend. De tijdvergrotingsfactor is 4. Het progressiesysteem is het CD4-systeem genoemd:

één booggraad beweging van de Caput Draconis
is gelijk aan vier vervullingjaren in de looptijd van de kwatrijnen

Nostradamus berekent de voortschrijdende tijd met een factor, die met constante dagsnelheid achteruit loopt.

Het jaar 1524 was voor astrologen in die tijd erg belangrijk wegens de vele conjuncties die zich in dat jaar voordeden. In sommige delen van Frankrijk verwachtte men het einde van de wereld. Dit was mede gebaseerd op voorspellingen in de Mirabilis Liber, gedaan door Johannes Lichtenberger. Uit het onderzoek is de gedachte naar voren gekomen dat Nostradamus zich heeft laten inspireren door de Mirabilis Liber, waarin ook uitleg staat over openbaringen en visioenen.[1]

Noten

1. Crouzet, p5. [tekst]

Het CD100-systeem: de tweede serie voorspellingen aan Henri II 

Dit fragment is de inleiding op een tweede serie voorspellingen in de brief aan Henri II. Het wordt voorafgegaan door een opsomming van retrogradaties van Saturnus, Jupiter, Mars, Venus en Mercurius. Daarna somt Nostradamus posities in teken op van Saturnus, Jupiter, Mars, Venus, Mercurius, de Maan en de Caput Draconis en de Cauda Draconis, zonder dat hij het jaar noemt waarin dit alles zich voordoet. Deze serie voorspellingen is niet gebaseerd op visioenen, maar louter en alleen op astrologische duiding.

Het onderzoek heeft uitgewezen dat de posities in teken die Nostradamus noemt, zich voordoen kort voor middernacht in de nacht van 31 december 1605 op 1 januari 1606, Juliaanse kalender.[1]
Na de conjunctie van Jupiter en Mercurius op 6 januari 1606 volgen er vier vierkanten van Mars en Mercurius, namelijk op 6 januari, 13 maart, 11 augustus en 1 november 1606. Nostradamus schrijft niet welk van deze vierkanten hij bedoelt.
Op 19 januari 1606 maakt de Zon een conjunctie met Jupiter in Waterman. Met een orb van 6 graden staat deze conjunctie driehoek de Caput Draconis in Weegschaal. Uit het tijdsbestek tussen 31 december 1605 en 19 januari 1606 kan geen progressiesysteem worden afgeleid.

Op 24 februari 1607, bijna vier maanden na het laatste vierkant van Mars met Mercurius, staat de Zon conjunct Jupiter op 15:25:10 Vissen. Deze conjunctie staat oppositie de Caput Draconis op 12:40:49 Maagd.
Op 31 december 1605 staat de Caput Draconis op 4:53:36 Weegschaal. De afstand die de Caput Draconis aflegt van 31 december 1605 tot 24 februari 1607, is 22:12:47. In decimalen is dit: 22,2131. 
De vervullingperiode van de tweede serie voorspellingen in de brief aan Henri II loopt van 1 januari 1606 tot 25 april 3827. Dit is 2221 jaar en 115 dagen. In decimalen is dit: 2221,31.
De Caput Draconis is de factor waarmee vervullingdata worden berekend. De tijdvergrotingsfactor is 100. Het progressiesysteem is het CD100-systeem genoemd:

één booggraad beweging van de Caput Draconis
is gelijk aan honderd vervullingjaren 
in de looptijd van de tweede serie voorspellingen aan Henri II

Nostradamus berekent de voortschrijdende tijd wederom met de Caput Draconis, een factor, die met constante dagsnelheid achteruit loopt.

Dit progressiesysteem bevestigt de rekenkundige juistheid van het millenniummodel. De einddatum van het millenniummodel is ook de einddatum van de looptijd van de tweede serie voorspellingen aan Henri II.

T.W.M. van Berkel

Noten

1. Alle data in dit artikel zijn volgens de Juliaanse kalender, die tijdens het leven van Nostradamus gold. Hij overleed in 1566. In 1582 werd de Juliaanse kalender vervangen door de Gregoriaanse kalender. Om Gregoriaanse kalenderdata te krijgen, moeten bij deze Juliaanse kalenderdata 10 dagen worden opgeteld. [tekst]