|
Commentaar
van Van Berkel
Brontekst:
facsimile-Chomarat-2000
Faulx à l'estang ionct vers le
Sagitaire,
En son hault auge de
l'exaltation.
Peste, famine, mort de main militaire
Le siecle approche de renouation. Vertaling
(Van Berkel, 2002)
De sikkel gevoegd bij het tin in de richting van Boogschutter
In haar hoogste stand van verheffing:
Dan zal er pest zijn, hongersnood, dood met gewapende hand.
De eeuw nadert dan vernieuwing.
Van
Berkel rekent dit kwatrijn tot de uurhoekkwatrijnen.
De
eerste regel duidt op een conjunctie van Saturnus (de
"sikkel") en Jupiter, die in de astrologie het tin regeert.
Uit de eerste regel blijkt verder dat deze conjunctie zich niet ín
Boogschutter voordoet, maar in de buurt van Boogschutter, dus in
Schorpioen.
In de voorstellingenperiode (16 oktober 1524 - 27
februari 1554) is deze conjunctie slechts één keer voorgekomen: op 18
september 1544, op de 29e graad van Schorpioen.
De
vervullingdatum van dit kwatrijn is 30 juli 3096. Deze datum komt
overeen met de vierde regel, waarin staat dat de eeuw vernieuwing
nadert. Het jaar 3096 ligt dicht bij de overgang van de 31e eeuw in de
32e.
Commentaar
van Brind'Amour
Brontekst: editie-Bonhomme-1555
Faulx à l'estaing joinct vers le Sagitaire
En son hault auge de
l'exaltation:
Peste, famine, mort de main militaire:
Le siecle approche de renovation.
Brind'Amour
interpreteert de eerste twee regels als een Jupiter-Saturnus conjunctie
in Boogschutter in 1641, die het begin vormt van een 240 jaar durende
reeks van Jupiter-Saturnus conjuncties in vuurtekens. De vierde regel
zou wijzen op dat begin; het Franse woord siecle betekent
dan cyclus. Volgens Brind'Amour wordt in dit kwatrijn een passage
gevolgd die staat in Livre de l'estat... [1]
Softwaregegevens wijzen
echter uit dat Jupiter in 1641 van
18 Steenbok naar 15 Waterman loopt en Saturnus van 27 Waterman naar
8 Vissen.
Commentaar
van Halbronn
Brontekst:
Faulx à l’estang ioinct vers le Sagittaire
En son hault Auge de l’exaltation
Peste, famine, mort de main militaire
Le siecle approche de renovation.
Halbronn
interpreteert het woord siecle in de vierde regel als cyclus.
Volgens de "profetie van
Regiomontanus", waarnaar volgens hem wordt verwezen in kwatrijn
01-51 en kwatrijn 06-02,
zou zich rond 1584 de eerste van een serie
Jupiter-Saturnus conjuncties voordoen in vuurtekens; rond 1584 zou dat in
Ram zijn. Jupiter-Saturnus conjuncties doen zich gedurende 200 jaar voor
in één en hetzelfde element (vuur, aarde, lucht of water). Rond 1584
zou er niet alleen sprake zijn van verandering van element, maar ook van
een "zeer grote conjunctie" (coniunctio maxima), omdat de
Jupiter-Saturnus conjunctie zich in Ram zou voordoen, het eerste teken
van de Dierenriem.
De Jupiter-Saturnus conjunctie vond in werkelijkheid plaats in 1583 in het waterteken
Vissen. Astrologen in die tijd meenden dat de astronomische
gegevens onbetrouwbaar waren.
De opvolgende Jupiter-Saturnus conjunctie vond plaats op 18
december 1603 op 9 Boogschutter, een vuurteken. Halbronn interpreteert
de eerste regel als een verwijzing naar deze conjunctie en de vierde
regel als een verwijzing naar de verandering van element: na een serie
Jupiter-Saturnus conjuncties in watertekens begint vanaf 1603 een serie
Jupiter-Saturnus conjuncties in vuurtekens. Volgens hem is dit kwatrijn
ontstaan rond 1584, naar aanleiding van het feit dat er in 1583 geen
"coniunctio maxima" in Ram had plaatsgevonden.[2]
Commentaar
van Wöllner
Brontekst: Le
Pelletier, 1867
Faulx à l'estang vers le Sagittaire,
En son haute AUGE de l'exaltation,
Peste, famine, mort de main militaire,
Le siecle approche de renouation.
Vertaling
(Wöllner, 1926)
Sichel in Sumpf, verbunden nach dem Schützen hin,
in ihrer Erhöhung.
Pest, Not, Tod von Kriegerhand.
Das Jahrhundert nähert sich einer Erneuerung.
Wöllner
interpreteert de eerste regel als een verwijzing naar Saturnus in
Waterman (hij vertaalt het Franse woord estang in Sumpf,
een synoniem van Waterman)
sextiel Jupiter in Boogschutter. Hij dateert deze configuratie op 13
september 1699, Juliaanse kalender: Zon: 0 Weegschaal, Jupiter: 21
Boogschutter, Saturnus: 26 Waterman.[3]
Uit Wöllner's analyse van kwatrijn 01-49 blijkt dat hij van mening is
dat het astrologisch fundament van deze twee kwatrijnen een
Zonsverduistering is die zich voordoet op 13 september 1699 (Juliaanse
kalender).[4]
Softwaregegevens voor 23 september 1699, Gregoriaanse kalender: Zon:
1 Weegschaal, Maan: 1 Ram, Jupiter: 22 Boogschutter, Saturnus
retrograde: 27 Waterman, Caput Draconis: 23 Maagd.
De
Meern, 24 februari 2004
Noten
-
Brind'Amour
1996, p.69-71. Brind'Amour baseert de duur van 240 jaar op
Albumasar's Liber de magnis conjunctionibus. In dit boek
wordt onder andere gewerkt met perioden van 240 jaar, op basis
van Jupiter-Saturnus conjuncties in tekens van één en hetzelfde
element (vuur, aarde, lucht of water). Een Jupiter-Saturnus
conjunctie doet zich ééns per 20 jaar voor. De afstand tussen de
booggraden waarop twee opeenvolgende conjuncties plaatsvinden,
bedraagt steeds ongeveer 120 graden.
De duur van 240 jaar wordt ook aangehouden in Livre de l'estat...
(p.104).
Wöllner spreekt over een "elementaire driehoek" en rekent
hiervoor een duur van 200 jaar (zie kwatrijn
10-74). [tekst]
-
Halbronn:
La
révolution "anaragonique" ou les Centuries comme
commentaires des textes en prose, versie 3 juni 2003. [tekst]
-
Wöllner,
p.44. [tekst]
-
Wöllner,
p.48-49. [tekst]
T.W.M.
van Berkel
|
